Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ-ΚΛΗΡΟΥ

-Μετά την βίαιη επιβολή του χριστιανισμού , ο κόσμος σκοτείνιασε, το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα σίγησε, το πλήθος των ελεύθερων ανθρώπων μεταβλήθηκε σε ποίμνιο και η ζωή έγινε κολαστήριο. Παντού ενοχές ,φωτιές, βαθύ σκοτάδι. Ακολούθησαν αιώνες σκοτεινοί, εγκληματικοί , βάρβαροι,με τους Κωνσταντίνους , τους Κωνστάντιους, τους Θεοδώσιους,τους Ιουστινιανούς και τα τόσα άλλα αστοιχείωτα ανδράποδα δεκανέων,υποδεκανέων,χιλιάρχων και υποχιλιάρχων,που δεν άφησαν τίποτε όρθιο, από την μέχρι τότε πρόοδο του ανθρώπινου γένους. Η Ελλάδα είχε την ατυχία να υποστεί πρώτη τον εκβαρβαρισμό της νέας τάξης πραγμάτων και μετά την κατάργηση των ολυμπιακών αγώνων και το κλείσιμο των φιλοσοφικών σχολών,παραδόθηκε αμαχητί στο μεσαιωνικό ιερατείο,που από τότε και στο εξής,δυστυχώς και μέχρι σήμερα,θα αποφάσιζε όχι μόνο το τι θα τρώει και τι θα πίνει και το πως θα ντύνεται,ο ονομαζόμενος πλέον – όχι ελεύθερος άνθρωπος – αλλά πιστός ή αμνός,αλλά και τι θα διαβάζει,τι θα σπουδάζει και τί θα διδάσκει. Η γνώση και η διδασκαλία πέρασε στην απόλυτη δικαιοδοσία ,από τους φιλοσόφους και τους ποιητές,στούς άξεστους καλόγηρους και στους υποκριτές!

Έτσι, καθιερώθηκε ελέω ιερατείου και κοσμικής εξουσίας να κάνει κουμάντο,σε ότι αφορά την παιδεία, η εκάστοτε ηγεσία της εκκλησίας.
Είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που διατηρούμε σήμερα κοινό υπουργείο θρησκείας και Παιδείας, όπου το είδος και το εύρος της εθνικής παιδείας,καθορίζει, όχι η πολιτεία,αλλά η εκκλησία.
-Η διαπίστωση αυτή, κάνει τον κύριο εκφραστή, του λεγόμενου ελληνοχριστιανικού πολιτισμού ιστορικό Παπαρρηγόπουλο, να διαμαρτύρεται από τον περασμένο ήδη αιώνα για την κατάσταση αυτή του εκκλησιαστικού κατεστημένου και να γράφει σε ιδιαίτερο κεφάλαιο με τίτλο : Η εκκλησία ημέλησε τον εξελληνισμό των αλλόγλωσσων, << το καθ' ημάς ηθέλομεν ανεχθή άπαντα τα λοιπά αυτού (του πατριάρχη) αμαρτήματα, την θυσίαν των προνομίων, τον εξευτελισμόν,την φιλοχρηματίαν,εάν εφρόντισε να υπηρετήση το μέγιστο των συμφερόντων εκείνων του Ελληνισμού, αφού είχε προς τούτο δύναμιν και καιρόν.>>
-Ο αρνητικός ρόλος της εκκλησίας στην παιδεία των υπόδουλων Ελλήνων και την συνεργασία τους με τον κατακτητή είναι γεγονός αναμφισβήτητο,οι μαρτυρίες πολλές κυρίως από ανθρώπους όπου έζησαν από κοντά τα γεγονότα . Καλύτερη απόδειξη όλων αυτών ο Θ. Κολοκοτρώνης , όπου τα έζησε από πρώτο χέρι .....
Σε ομιλία του προς τους φοιτητές στην Αθήνα,στης 8 οκτωβρίου του 1838 τοποθέτησε τα πράγματα έτσι όπως έπρεπε. Καυτηρίασε τη στάση του κλήρου για την εχθρική τους στάση κατά των Ελληνικών γραμμάτων και της προόδου γενικότερα και αναγνώρισε τη σπουδαία συμβολή των Ελλήνων και ξένων διανοούμενων του εξωτερικού και των οπαδών του διαφωτισμού στην επανάσταση και στην αναγέννηση της Ελλάδας. Είπε λοιπόν ο Γέρος τότε:

<< Σαν είδε τούτο(σαν είδε ο σουλτάνος πως δεν μπορούσε να ξολοθρέψει τους Έλληνες) διόρισε έναν βιτσερέ(ιταλικά vicere = αντιβασιλέας ), έναν πατριάρχη(1453) και του έδωκε την εξουσίαν της εκκλησίας. Αυτός και ο λοιπός κλήρος έκαμαν ότι τους έλεγεν ο σουλτάνος. Ύστερον έγιναν οι κοτσαμπάσηδες είς όλα τα μέρη. Η τρίτη τάξις και οι προκομμένοι το καλύτερο μέρος των πολιτών, μη υποφέροντες τον ζυγόν έφυγαν , και οι γραμματισμένοι επήραν και έφυγαν από την Ελλάδα, την πατρίδα των , και έτσι έμεινε ο λαός, όστις στερημένος από τα μέσα της προκοπής εκατήντησεν είς άθλιαν κατάστασιν και αυτή αύξαινε κάθε ημέρα χειρότερα,διότι άν ευρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με ολίγην μάθησιν,τον ελάμβανε ο κλήρος,όστις έχαιρε προνόμια,ή εσύρετο από τον έμπορον της ευρώπης ώς βοηθός του,ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί, μην υποφέροντες την τυραννίαν του τούρκου και βλέποντες τες δόξες αυτές και τες ηδονές,όπου απελάμβαναν αυτοί, άφηναν την πίστην τους και εγένοντο μουσουλμάνοι. Και τοιουοτρόπως κάθε ημέραν ο λαός ελίγνευε και επτώχαινε.>>.

Στη συνέχεια της ομιλίας του ξεκαθάρισε ότι οι ραγιάδες συνειδητοποίησαν την Ελληνική τους καταγωγή και αποφάσισαν να ξεσηκωθούν,όταν για πρώτη φορά πληροφορήθηκαν το παρελθόν τους,μέσα από τα έργα των αρχαίων Ελλήνων,τα οποία μέχρι τότε τους ήταν άγνωστα,εξαιτίας της καταδίκης τους και της απαγορεύσεώς τους από την εκκλησία. Οι Έλληνες και ξένοι διανοούμενοι που μετέφρασαν την αρχαία Ελληνική γραμματεία και αποκάλυψαν τη σοφία της στούς λαούς της Ευρώπης,βοήθησαν με τον τρόπο αυτό να αναπτυχθεί ένα μεγάλο κίνημα συμπαράστασης και

υποστήριξης του Ελληνικού αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλάδας από τον τούρκικο ζυγό.

<< Είς αυτήν την δυστυχισμένην κατάστασιν μερικοί από τους φυγάδες γραμματισμένους εμετάθραζαν και ΄εστελναν είς την Ελλάδα βιβλία – και είς αυτούς πρέπει να χρωστούμε ευγνωμοσύνην- διότι ευθύς όπου κανένας άνθρωπος από τον απλό λαό εμάνθανεν τα κοινά γράμματα,εδιάβαζεν αυτά τα βιβλία,και έβλεπε οποίους είχαμε προγόνους και τι έκαμεν ο Θεμιστοκλής,ο Αριστείδης και οι άλλοι παλαιοί μας και εβλέπαμε και είς ποίαν κατάστασιν ευρισκόμεθα τότε. Όθεν μας 'ηλθεν είς τον νούν να τους μιμηθούμε και να γίνωμε ευτυχέστεροι>>.(Τερτσέτης,Άπαντα, τ. Γ', Σ.254).

- Ο Ιάκωβος-Ρίζος Νερουλός,σε ομιλία του στην Ακρόπολη ,25 Μαρτίου 1841 , αναφερόμενος στα έργα του κλήρου , δίνει τον χαρακτήρα της <<έσχάτης αθλιότητος και εξουθενώσεως των Ελλήνων>>.

Ο Κ.Κούμας(ιστορία των ανθρωπίνων πράξεων),προσδιορίζοντας τον ρόλο του πατριάρχη,αποφαίνεται ότι : <<ούτος δέ ανελάμβανε δυο τα πτώτιστα καθήκοντα: Να επαγρυπνή είς τους χριστιανούς να διατηρώσιν απαρασάλευτον την θρησκείαν των,και μετά τούτο,ακλόνητον υπακοήν είς την εξουσίαν>>.

Ο Άγγλος ιστορικός Ουϊλιαμ Μίλλερ(Η Τουρκία καταρρέουσα) το ξεκαθαρίζει ρητά:<<εν τη οθωμανική αυτοκρατορία οι επίσκοποι είναι συνήθως πρώτον μεν πολιτευταί,έπειτα δε πνευματικοί αρχηγοί>>.

Ο Δ. Φωτιάδης γράφει ότι: Η πολυπόθητη λευτεριά άργησε πάρα πολύ να έλθει,γιατί το πατριαρχικό-φαναριώτικο κράτος κατ έπνιγε κάθε απελευθερωτική πνοή με αφορισμούς ,άρες,κατάρες και διαβρώσεις μέσω πολυπληθών ρασοφόρων του,και ιδιαίτερα των αργόσχολων καλογέρων του,εκτός από το “σφάξε με,αγά μου,για ν΄ αγιάσω”.

Ο πατριάρχης,όχι μόνο δεν είχε μυηθεί στην φιλική εταιρεία,αλλά δεν ήθελε να ακούσει λέξη για επανάσταση..... Απο τον Σπ.Τρικούπη πληροφορούμαστε ότι: << πατριάρχης 'εταίρος(μέλος της Φ.Ε) ο εστί συνωμότης κατά της τουρκικής εξουσίας,δε ήτο, και όχι μόνο ουδόλος ενθάρρυνε την Ελληνικήν εθνεγερσίαν,αλλά πάντοτε επέτρεπε τους προς ούς διαλέγετο φιλεπαναστάτας,θεωρών εθνόφρον το τοιούτον τόλμημα.>>.

Απο τον julius millingen(“memoirs of the affairs of greece”,london 1831) ,διαβάζουμε πως: << οι ιεράρχες ζούσαν σαν μεγιστάνες. Στις δημόσιες εμφανίσεις τους,η συνοδεία τους ήταν ελάχιστα κατώτερη από την κουστωδία του πασά. Η διαγωγή τους και η διαγωγή των μοναχών γενικά ήταν πολύ ανήθικη. Και για να μην αναφέρω άλλους, οαρχιεπίσκοπος Άρτας και ο παπαφλέσσας,καθώς και ο επίσκοπος Μεθώνης και Κορώνης βαρύνονται με κατάφωρα εγκλήματα>>.

Και φυσικά η Ελληνική Νομαρχία....όπου μας αναφέρει της άθλιες συνθήκες των υπόδουλων Ελλήνων και τον ρόλο του κλήρου σε όλα αυτά....( αναφέρω ενδεικτικά μια μικρή παράγραφο)- “θησαυρίζουσι χρήματα(κλήρος)και οι αναστεναγμοί του λαού είναι προς αυτούς τόσοι ζέφυρες”. Ίδιοι και αναλλοίωτοι οι ρασοφόροι μέχρι και σήμερα..!!!

Η εξουσία του κλήρου,μετά την επανάσταση (1821),είχε σχεδόν εκμηδενισθεί. Και αυτό εξαιτίας της συνεργασίας του με τους τούρκους. Οι κοτζαμπάσηδες και ο κλήρος σύρθηκαν υποχρεωτικά με το μέρος των επαναστατών,γιατί είχε γίνει φανερό πια ότι οι τούρκοι είχαν αποφασίσει την εξόντωσή τους. Η προσχώρηση των κοτζαμπάσηδων και του κλήρου (κυρίως του ανώτερου),στην επανάσταση δεν ήταν αυθόρμητη. Ήταν κατάσταση ανάγκης ....ήταν ζήτημα ζωής ή θανάτου.

- Αναρίθμητα τα χρονικά και αμέτρητες οι μαρτυρίες για την στάση του κλήρου. Εχθρικός σε κάθε προοδευτικό δάσκαλο ,εχθρικός του διαφωτισμού και της αναγέννησης. Οι κατά καιρούς προοδευτικοί άνθρωποι που επιχειρούσαν να φωτίσουν το Γένος,να μεταλαμπαδεύσουν τις νέες ανθρωπιστικές και δημοκρατικές ιδέες της Ευρώπης στην Ελλάδα,αντιμετώπιζαν λυσσαλέο διωγμό από την εκκλησία και κυρίως την ηγεσία αυτής.

Από τον Κ.Σιμόπουλο”ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα”Σ.196,διαβάζουμε πως: <<Κάθε προοδευτική ,νεωτεριστική, εθνοπαιδευτική προσπάθεια,η εισαγωγή εκσυγχρονισμένων συστημάτων και η διδασκαλία των επιστημών, χαρακτηρίζονταν από τους φωτοσβέστες κληρικούς και τα όργανά τους, επιβουλή του σατανά....και της αθεϊας παρακίνηση..!!!

Ο ΑΔ.Κορής μας πληροφορεί πώς: <<οι Νεύτωνες και οι Κορτέσιοι και τα τρίγωνα και αί φυσικαί επιστήμαι και τα τοιούτα έφεραν αδιαφορίαν πρός τα θεία>>.

-Το 1819 ο πατριάρχης Γρηγόριος Ε' με εγκύκλιο του στρέφεται ανοικτά κατά της διδασκαλίας των θετικών επιστημών και της φιλοσοφίας . <<Επιπολάζει 'ενιαχού μια καταφρόνησις περί τα γραμματικά μαθήματα και διόλου παράβλεψις περί τάς λογικάς και ρητορικάς τέχνας,και περί αυτή 'επί πάση την διδασκαλίαν της υψηλοτάτης θεολογίας,προερχόμενη έκ της ολοτελούς αφοσιώσεως μαθητών όμου και διδασκάλων είς μόνα τα μαθηματικά και τας επιστήμας,και αδιαφορία είς τας παραδεδομένας νηστείας,προκύπτουσα έκ τινών διεφθαρμένων ανδραρίων τα οποία καθώς τα ζιζάνια μεταξύ του καθαρού σίτου,ούτω και αυτά μεταξύ των πεπαιδευμένων του γένους ανεφύησαν,πλανώμενα ύφ' αυτών και πλανώντα τους αφελεστέρους και απεριφράκτους την διάνοιαν>>. Η τοποθέτηση αυτή του πατριάρχη κάνει τον Κοραή να δηλώσει ότι: <<περισσότερον ήθελε ωφελήσει το Γένος σήμερον όστις καίει,παρά όστις γράφει γραμματικάς>>.

-Στα χρόνια της Ναζιστικής κυριαρχίας του 1941, στα χρόνια που ο σατανικός και διεστραμμένος Χίτλερ αιματοκυλούσε την ανθρωπότητα, οι καλόγεροι της Ιεράς Επιστασίας του "Αγίου" Όρους έγραφαν επιστολές προς τον Χίτλερ (26 Απριλίου 1941) και τον εκλιπαρούσαν να σπεύσει και να τους προστατέψει έχοντάς τους υπό την κηδεμονία του. Υποδουλώθηκαν οι καλόγεροι στους Ναζί για να σώσουν το τομάρι τους την ώρα που ο Χίτλερ αιματοκυλούσε την ανθρωπότητα, και ενώ οι Γερμανοί κατακτούσαν εδάφη και δολοφονούσαν αθώα γυναικόπαιδα οι καλόγεροι του "Αγίου" Όρους έστελναν δεύτερη επιστολή στον Χίτλερ, αλλά αυτή τη φορά συγχαρητήρια επιστολή για τα σατανικά και δολοφονικά κατορθώματα των Γερμανών Ναζί. Προσευχόντουσαν δε, στον "Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν όπως δίδει υγείαν και μακροημέρευσιν στον Αδόλφον Χίτλερ δια το καλόν της Γερμανίας". Ανάμεσα στις φωτογραφίες όλων των "αγίων" Αγιορειτών είχαν και την φωτογραφία του σατανικού εγκληματία Χίτλερ!!!!

-Αυτά λοιπόν μας λένε τα ιστορικά στοιχεία για τον ρόλο του κλήρου. Για την επίσημη ιστορία ,όλα αυτά σκοπίμως δεν αναφέρονται. Η κατά καιρούς λογοκρισία, κυρίως από την μεριά του ιερατείου και η δίχως οίκτο χάλκευση της ιστορίας μας, αποκοίμισαν τον Ελληνικό λαό και τον παραπληροφόρησαν αισχρά, άλλωστε, η ιστορία γράφεται πάντα από τους νικητές και τους ισχυρούς,οι οποίοι έχουν κάθε λόγο να αποσιωπούν,να αποκρύπτουν ,ή το χειρότερο να παραποιούν και να αλλοιώνουν την αλήθεια κατά το δοκούν,αποστερώντας τον λαό από την αληθινή του ιστορία. Διδασκόμαστε έτσι, μια κατασκευασμένη – εικονική ιστορία που εξυπηρετεί πάντοτε την εκάστοτε άρχουσα τάξη,η οποία έχει την τάση να εξωραΐζει γεγονότα προς όφελός της.

ΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ

ΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ (1823 - 25)

-Οι Έλληνες ζήτησαν και πήραν από τους Άγγλους δυο δάνεια ,συνολικού ύψους 2.800.000 λιρών. Το πρώτο συνομολογήθηκε το 1823 (800.000 λίρες), από τις οποίες οι Έλληνες πήραν στα χέρια τους μόλις 278.700 λίρες!!. Το δεύτερο συνομολογήθηκε το 1825 για 2.000.000 λίρες και πήραν μόνο 816.000!!. Η διαφορά κρατήθηκε από τους Άγγλους δανειστές αδελφούς Ρικάρντο, για προκαταβολές τόκων, έξοδα, προμήθειες και μεσιτείες των διαφόρων επιτήδειων.

-Τα δάνεια αυτά, καθαρώς τοκογλυφικά και ληστρικά ,δεν είχαν προηγούμενο στις διεθνείς συναλλαγές και δεν χρησίμευσαν καθόλου για τους σκοπούς τους οποίους συνομολογήθηκαν- [επανάληψη της ιστορίας εν έτη 2012.....όπου απλά αλλάζουν τα ονόματα των εμπλεκομένων και οι μνηστήρες αυτής (Ελλάδας) περισσότεροι....]-. Όπως άλλωστε επισημαίνει και ο Κοραής, σε επιστολή του προς το Κουντουριώτη: “ Το δάνειον τό γινόμενον 'από τό Άγγλικόν έθνος δεν πρέπει νά τό στοχάζεσθε ώς εύεργεσίαν. Καί αυτόν τόν διάβολον 'ηθελον ούτοι μετά χαράς δανείσει άργύρια , άν ό διάβολος είχε νά τούς ασφαλίσει τά ενέχυρα”.

-Το πρώτο κατασπαταλήθηκε στον εμφύλιο πόλεμο για την εξαγορά των ρουμελιωτών και την εξόντωση των καπεταναίων του Μοριά, και το μεγαλύτερο μέρος το καρπώθηκαν οι Υδραίοι και οι Σπετσιώτες. Το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου δανείου , γράφει ο George Finlay, καταναλώθηκε από τους πλοιοκτήτες και τους ναύτες και όπως μας πληροφορεί ο Κουντουριώτης: "η μερίδα του λέοντος έπεσε στους Αρβανίτες της Ύδρας και των Σπετσών"

-Το δεύτερο δάνειο προοριζόμενο για τη δημιουργία τακτικού στρατού και σύγχρονου πολεμικού ναυτικού, χάθηκε σε κερδοσκοπικές παραγγελίες πλοίων (που δεν ήλθαν ποτέ στην Ελλάδα),σε μεσιτείες,αμοιβές και προμήθειες ('όπως ακριβός και με τα υποβρύχια... και όχι μόνο..... η ίδια κατεύθυνση εδώ και χρόνια!!!!). Ο ρόλος που έπαιξαν στις διαπραγματεύσεις,στη σύναψη και στη διαχείριση αυτών των αισχρών δανείων, ο Ορλάνδος (όπως λέμε Παπανδρέου) και ο Λουριώτης (όπως λέμε Βενιζέλος),θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία,για την οποία το έθνος ,έπρεπε να τους οφείλει ευγνωμοσύνη....!!!. Στο ίδιο έργο θεατές.... όλοι εμείς....!!!!.

-Αντίθετος στα Αγγλικά δάνεια ο Γέρος του Μοριά και ολόκληρης της Ελλάδας. Ούρλιαζε από το Λονδίνο ο Ορλάνδος και ζητούσε “εδώ και τώρα” να τον κρεμάσουν,γιατί αυτή ήταν η επιθυμία των Άγγλων δανειστών !!. Τώρα εξηγούνται όλα.... και ο κατατρεγμός και η φυλάκιση του Γέρου...του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Όσο ο Γέρος ήταν ζωντανός ή ισχυρός,δεν θα μπορούσαν να φτάσουν οι λίρες στις υδραϊικές και σπετσιώτικές τσέπες .

-Έτσι, στις 2 φεβρουαρίου 1825 φυλακίζεται στην Ύδρα ο Κολοκοτρώνης και 5 ημέρες αργότερα στις 7 φεβρουαρίου υπογράφεται η συμφωνία για το δεύτερο δάνειο.

- Το εμπόδιο του Κολοκοτρώνη ξεπεράστηκε και οι Άγγλοι τοκογλύφοι χωρίς κανένα πρόβλημα ,αποφάσισαν να χορηγήσουν το δάνειο με τους όρους που ήθελαν . Έτσι , στις 21 απριλίου 1825 καταφτάνει στο λιμάνι του Ναυπλίου το Αγγλικό πλοίο lively με 60.000 λίρες. Η κυβέρνηση το υποδέχεται με τυμπανοκρουσίες και πανηγυρισμούς. Ενώ το πλήθος κραύγαζε “Ζήτω ο Γεώργιος!! Ζήτω ο βασιλιάς της Αγγλίας”.

-Ζήτω , γιατί?? Επειδή καταδέχτηκαν οι άνθρωποι του βασιλιά να μας στείλουν 60.000 λίρες, ενώ υπογράψαμε για 2.000.000!! και οι υπόλοιπες πήγαν στις τσέπες των δανειστών ,των κερδοσκόπων και στα κεμέρια των Αρβανίτικων οικογενειών!!!

-Σαράντα ημέρες αργότερα στις 9 ιουνίου 1825, γράφει από το Ναύπλιο, ο Douglas Dakin:  " Η Κυβέρνηση ξόδεψε πενήντα εκατομμύρια γρόσια. Είκοσι για να τσακίσει τον Κολοκοτρώνη (όπου το αποκαλεί μοναδικό σωτήρα),5-6 για τους αποστόλους στην Ευρώπη για το δάνειο και τα υπόλοιπα στους ναυτικούς και στους Ρουμελιώτες ,που λεηλάτησαν τον Μοριά και νέκρωσαν τους κατοίκους , έτσι, που τώρα νοσταλγούν τους Τούρκους" .Πικρές αλήθειες από έναν ξένο, αξιόπιστο και αντικειμενικό παρατηρητή , όπου έζησε από κοντά τα εν λόγο γεγονότα.

-Τα Αγγλικά δάνεια ήταν ένα από τo μεγαλύτερo, ίσως το συνταρακτικότερο σκάνδαλο της τότε εποχής. Το μαρτυρούν και οι Αγγλικές εφημερίδες. Οι times του Λονδίνου αποκάλυψαν ότι οι τραπεζίτες Ricardo ,δυο από τους δανειστές, κράτησαν για τον εαυτό τους, ως προμήθεια 64.000 λίρες:

"Οι κ.ricardo τσέπωσαν 64.000 λίρες. Το κομψό αυτό ποσό που κράτησαν για τον εαυτό τους οι εκδότες του δευτέρου δανείου είναι διπλάσιο των συνεισφορών όλων των φιλελλήνων της Ευρώπης, κομιτάτων,συλλόγων σχολείων,πανεπιστημίων...... Η Ελλάδα έχασε όλα τα πλεονεκτήματα που περίμενε από το δάνειο. Η υπόθεση της Ελλάδας προδόθηκε. Και προδόθηκε στην Αγγλία. Θα θριάμβευε σήμερα το Ελληνικό ζήτημα χωρίς την Αγγλία και το Αγγλικό χρηματιστήριο"

-Το Αγγλικό δάνειο ήταν ο δούρειος ίππος της άλωσης, της κομματικοποίησης ,της διαίρεσης και της εξάρτησης του Έθνους, από τα Αγγλικά συμφέροντα. Αυτά τα συμφέροντα λοιπόν υπάρχουν ακόμη.... εν έτη 2012 και συνεχίζουν ακάθεκτα, μόνο που ο δούρειος ίππος έχει κι άλλους επιβάτες όπου αδίστακτα και δίχως έλεος περιμένουν την στιγμή εκείνη που θα μας καταστρέψουν, θα μας κάνουν αποικία τους, με την ανοχή κάποιον καθαρμάτων όπου η Ελλάδα είχε και έχει την ατυχία να τους έχει πρωθυπουργούς και υπουργούς.

-ΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ

-ΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΣ  ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ 

  

-Η ιστορία αποτελείται από γεγονότα. Τα γεγονότα δημιουργούνται από την ανθρώπινη συμπεριφορά και η ανθρώπινη συμπεριφορά οφείλεται σε ποικίλους παράγοντες. Πρόκειται επομένως για δυο αλληλένδετες μεταξύ τους δράσεις. Εάν έχεις στοιχεία για τη μια, μπορείς να ερμηνεύσεις την άλλη και το αντίστροφο. Η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι υποκειμενική και  ατομικά ανεξέλεγκτη. Αυτή η υποκειμενικότητα είναι η γενεσιουργός αιτία της αντικειμενικής υπόστασης των ιστορικών συμβάντων. Πίσω από κάθε ιστορικό γεγονός κρύβεται ένα πρόσωπο. Είναι αυτό που διαμορφώνει την ιστορία και όχι το γεγονός αυτό καθ’ αυτό, που είναι το αποτέλεσμα της δράσης του συγκεκριμένου προσώπου.

-Εάν διαθέτεις στοιχεία για το ιστορικό πρόσωπο, μπορείς εύκολα να ερμηνεύσεις και να κατανοήσεις το ιστορικό γεγονός. Στην αντίθετη περίπτωση , το ίδιο το γεγονός, εάν το εξετάσεις με προσοχή, μπορεί να σε οδηγήσει στα κίνητρα  και στις επιδιώξεις του προσώπου, που υπήρξε η αιτία της παραγωγής του.

-Η ιστορία είναι αναμφισβήτητα ένα πολύπλοκο και σύνθετο δημιούργημα, διότι  περιλαμβάνει κάθε φαινόμενο του ανθρώπινου κόσμου. Την ιστορία λαών και ατόμων, τις στιγμές που ζούμε εμείς σήμερα και αυτές που έζησαν οι προηγούμενοι από εμάς. Περιλαμβάνει γεγονότα ,αισθήματα,σκέψεις,δράσεις,τρ’οπους συμπεριφοράς, ρόλους, μια τεράστια γκάμα παραγόντων, τόσο περίπλοκων, όσο περίπλοκη είναι και η σύνθεση  της κοινωνίας.

-Οι διαφωνίες για ιστορικά θέματα διεγείρουν το ενδιαφέρον , για την  εκ βάθος αναζήτηση  της  μοναδικής ιστορικής αλήθειας – πραγματικότητας.  

-Προσωπικά, ο κύριος λόγος  της ιστορικής αλήθειας – αναζήτησης ,είναι η ενόχληση που ένιωθα κάθε φορά, όταν πίσω από κάθε ιστορικό γεγονός διαπίστωνα, πολλές φορές, υποκρισία (όπου ήταν και η κυρίαρχη) , ψέμα, παραπληροφόρηση, διαστροφή των γεγονότων. Με ενοχλεί αφάνταστα  η απόκρυψη της αλήθειας από την  επίσημη ιστορία και τους διαμορφωτές αυτής. Σε μια δημοκρατική πολιτεία οι πολίτες  δικαιούνται και πρέπει να ξέρουν την αλήθεια.

-Σε όλο τον κόσμο υπάρχει, υπήρχε και θα υπάρχει μια μικρή μειονότητα που κυριαρχεί και μια μεγάλη που κυριαρχείται και υποτάσσεται. Υπάρχει μια μικρή κλίκα κερδοσκόπων και ένα τεράστιο πλήθος ταπεινών και καταφρονεμένων ανθρώπων , που είναι πάντοτε τα θύματα της χωρίς έλεος εκμετάλλευσης . ποτέ δεν υπερίσχυε το μεγάλο πλήθος, ο λαός. Πάντα κυριαρχούσε μια μειοψηφία που καταπίεζε την πλειοψηφία.

-Ο κανόνας λοιπόν είναι ότι η ιστορία φτιάχνεται υπέρ και κατά των ανθρώπων, όπως κανόνας είναι ότι η πολιτική βασίζεται στην ισχύ, στη βία και το έγκλημα. Αυτούς τους δυο βασικούς κανόνες η πλειοψηφία των ιστορικών, ακόμη και σήμερα, αποφεύγει να τους πει με το όνομά τους. Αποκρύπτει την αλήθεια, δεν επικρίνει , αλλά εξυμνεί τη μειοψηφία, υπηρετώντας έτσι τους ισχυρούς και το ψεύδος .   

-Όλη η ιστορία αποτελείται από μοναδικές, ανεπανάληπτες ανθρώπινες πράξεις, οι οποίες στο μεγαλύτερο μέρος τους προκάλεσαν μια, χωρίς προηγούμενο, κοινωνική αθλιότητα, εξαιτίας της ανεξέλεγκτης συμπεριφοράς του ανθρώπου, που διακατέχεται από αλαζονία,φιλοδοξία, απληστία, εκδικητικότητα, φιληδονία, υποκρισία, φθόνο και από μια μακρά σειρά αχαλίνωτων ορμών, αυτό που ονομάζουμε ανθρώπινα πάθη.  Αυτά τα πάθη, αυτές οι αδυναμίες, είναι οι αιτίες των αναταραχών. Η θρησκεία, η ηθική, οι νόμοι, προνόμια, οι ελευθερίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα, είναι απλώς τα προσχήματα.

-Τέλος, όπως  όλοι νομίζω πως γνωρίζουμε, η ιστορία γράφεται πάντα από τους νικητές και τους ισχυρούς, οι οποίοι έχουν κάθε λόγο να αποκρύπτουν ή το χειρότερο να παραποιούν και να αλλοιώνουν ή όπως θα έλεγε κι ένας πολύ καλός  μου φίλος να χαλκεύουν την ιστορία κατά το δοκούν, αποκοιμίζοντας τον λαό και αποστερώντας τον από την αληθινή ιστορία του. Διδασκόμαστε έτσι μια κατασκευασμένη, μια «εικονική ιστορία» που εξυπηρετεί πάντοτε την εκάστοτε άρχουσα τάξη, η οποία έχει την τάση να εξωραΐζει γεγονότα προς όφελός της………

-Αυτό λοιπόν το πέπλο της σκοπιμότητας πρέπει να ανασύρει  ο κάθε ένας  μελετητής της ιστορίας ή ο γράφων αυτής  εάν θέλει να είναι  και να λέγετε αντικειμενικός . να αποκαλύπτει την αλήθεια και μόνο την αλήθεια, όπως του το ζητάει και ο Μακρυγιάννης…. «πες την αλήθεια  ‘στοριογράφο!!»

Η «κατασκευή»... της Ιστορίας

«TO ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ» ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΓΙΑ ΛΑΥΡΑ

-Είναι γενικά αποδεκτό ότι όταν οι άνθρωποι δεν υπακούουν στην ανάγκη ή στη συνήθεια, το σύνολο των ενεργειών τους είναι συνάρτηση της γνώσης ­ ή «γνώσης» ­ που μεταφέρουν. Αυτό σημαίνει ότι κάθε πράξη-παρέμβαση στην κοινωνική πραγματικότητα καθορίζεται σ' ένα μεγάλο βαθμό από τις πληροφορίες που έχουν δεχτεί από το άμεσο κι έμμεσο περιβάλλον, από την οικογένεια, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το σχολείο. ­ Eιδικά το τελευταίο έχει αποφασιστικό ρόλο στη μετάδοση πληροφοριών λόγω του συνεχούς και οργανωμένου τρόπου μετάδοσης. Σύμφωνα με τον Ε.Α. Ράουτερ, οι πληροφορίες σχηματίζουν κρίσεις και πεποιθήσεις που αποτελούν μέρος του μηχανισμού που κατευθύνει τις ενέργειές μας.

-Στο σχολείο ο μαθητής διαμορφώνει τρόπο σκέψης και δράσης ανάλογα με τις πληροφορίες που έχει δεχτεί. Στο μάθημα της Ιστορίας μαθαίνει, εκτός των άλλων, συγκεκριμένες ανθρώπινες ενέργειες που η ίδια η μελέτη τους επηρεάζει τη χαρακτηροδομή του, συνδιαμορφώνει ­ μαζί μ' άλλους παράγοντες ­ την κοινωνική συνείδησή του.

Όταν η κοινωνική πραγματικότητα του μακρινού ή του κοντινότερου παρελθόντος παρουσιάζεται σωστά ­ όπως πραγματικά είναι ­ τότε το μάθημα συμβάλλει στη διαμόρφωση κοινωνικής συνείδησης ικανής να «βλέπει», να κατανοεί, να παρεμβαίνει θετικά. Όταν όμως κυριαρχεί η ιστορική ανακρίβεια, τότε διαμορφώνεται κοινωνική συνείδηση πλανημένη, ανίκανη να σχηματίζει σωστή αντίληψη και κρίση και συνεπακόλουθα σωστή πράξη.

-Η Ιστορία αφηγείται ανθρώπινες ενέργειες που σαφώς συνεπάγονται τιμές ή ενοχές για όσους έχουν σχέση μ' αυτές. Με βάση όσα μαθαίνει ο νέος άνθρωπος στο σχολείο, σχηματίζει αξιολογικές κρίσεις για άλλους ανθρώπους, για κοινωνικές ομάδες, στρώματα, τάξεις, σεβασμό και εμπιστοσύνη ή αποστροφή και έχθρα.

-Τα πράγματα, λοιπόν, είναι σοβαρά και επικίνδυνα. Για ποιους; Μα για όσους (κοινωνικά στρώματα, ομάδες, τάξεις) ήταν απόντες από μεγάλα έργα ή έπαιξαν ρόλο αρνητικό ή θεωρούν ότι η αφήγηση κάποιων γεγονότων δεν ευνοεί τις δικές τους θέσεις, την ιδεολογία τους, τους σκοπούς τους. Αυτοί, λοιπόν, χρησιμοποιούν διάφορες μεθόδους απόκρυψης της ιστορικής αλήθειας, όπως την αποσιώπηση, παραποίηση, παρερμηνεία κ.λπ. Όλ' αυτά, σύμφωνα με το επίτιμο μέλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου Φανούρη Βώρο, μ' έναν σκοπό: τη δημιουργία πλανημένων κοινωνικών συνειδήσεων που σκέφτονται και ενεργούν σε βάρος των ίδιων τους των συμφερόντων.

-Η ιδεολογική χρήση της εικόνας στην Ιστορία

-Ποιος Έλληνας, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκεται, δεν γνωρίζει να πει δυο λόγια για το «κρυφό σχολειό» ή για το «ξεκίνημα της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα στις 25 Μάρτη»; Μπορεί να μη γνωρίζουμε για την τύχη των πρωτεργατών τής Επανάστασης, για την εξάρτηση και τους ξένους προστάτες, , όμως όλοι μπορούμε εύκολα να αναφερθούμε στα «δύο πιο σημαντικά γεγονότα της Νεώτερης Ιστορίας μας, στο κρυφό σχολειό και στην ευλογία των όπλων στην Αγία Λαύρα από τον Π.Π. Γερμανό, που αποτέλεσε και αφετηρία της Ελληνικής Επανάστασης. Κι αν μας διαφεύγουν κάποιες λεπτομέρειες των βιβλίων, αν έχουμε ξεχάσει τους αναρίθμητους επετειακούς λόγους, σίγουρα έχουμε αποτυπώσει τα πρόσωπα, τις εικόνες από τους γοητευτικούς πίνακες του Γύζη και του Βρυζάκη, που μαζί με τις φωτογραφίες του Κολοκοτρώνη, του Μιαούλη και άλλων, έμειναν ανέπαφοι ­ χαραγμένοι βαθιά στη μνήμη. Η γοητεία της μορφής, η εικόνα λειτουργεί σαν πληροφορία που δεν δέχεται αμφισβήτηση. Η εικαστική τέχνη θεωρείται ανεκτίμητη πηγή για τη ζωή του γεγονότος ή του μύθου, καθώς βοηθάει να γίνει παρόν το περιεχόμενό τους και καθώς αγγίζει την ίδια τη ζωή τους, λειτουργώντας σαν αυτόπτης μάρτυρας.

-Στην «ανάγνωση» ενός έργου τέχνης, στη διαδικασία της διδασκαλίας του μαθήματος της Ιστορίας και για την κατανόησή της είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε την ταυτότητά του. Να γνωρίζουμε δηλαδή τον τόπο, τον χρόνο, τις συνθήκες δημιουργίας καθώς και τα κίνητρα, τους στόχους και τον χρηματοδότη του έργου.

-Ας έρθουμε, λοιπόν, στους συγκεκριμένους πίνακες του Γύζη και του Βρυζάκη, καθώς και στους ίδιους τους μεγάλους αυτούς Έλληνες καλλιτέχνες.

Ο Γύζης (1824-1901) έκανε ανώτερες σπουδές στη Σχολή Καλών Τεχνών του Μονάχου με υποτροφία του ευαγούς Ιδρύματος Τήνου. Με τη φροντίδα, δηλαδή, και την καθοδήγηση της Εκκλησίας. Ο ίδιος ο καλλιτέχνης διακατεχόταν από βαθιές θρησκευτικές τάσεις και η ζωγραφική του παρέμεινε ερμητικά κλειστή στις μεγάλες αναταραχές που είχαν επηρεάσει το σύνολο των καλλιτεχνών σε Γαλλία και Γερμανία.

Ο Βρυζάκης (1814-1878), αφού φιλοτέχνησε τη λεγόμενη προσωπογραφία του Όθωνα (1837), έκανε ανώτερες σπουδές στο Μόναχο, αφού πήρε μια μεγάλη υποτροφία (για 10 χρόνια) από τη Βαυαρική κυβέρνηση.

Ο πίνακας του Βρυζάκη «Ο Μητροπολίτης Π.Π. Γερμανός υψώνει τη σημαία της Ελευθερίας» (1851) και ο πίνακας του Γύζη «Το κρυφό σχολειό» (1886) έγιναν σε μια συγκεκριμένη εποχή. Λίγα χρόνια πριν, είχαν ομαλοποιηθεί οι σχέσεις Πολιτείας και Εκκλησίας που είχαν διαταραχθεί στην περίοδο της Αντιβασιλείας και ήδη είχε επικρατήσει, με συνεργασία των δύο, το στείρο πνεύμα του μεγαλοϊδεάτικου σχολαστικισμού σ' όλη την πνευματική ζωή και βέβαια στην εκπαίδευση. Στην παιδεία επικρατεί η ιεροκρατική αντίληψη και από τα σχολικά αναγνώσματα ως τα σχολικά τραγούδια κυριαρχεί μια ηθικολογία και συνθηματολογία ιεροκρατικής προέλευσης. Βρισκόταν ήδη σε πλήρη εξέλιξη η σκύλευση πάνω στο πτώμα της Επανάστασης του '21. Η Εκκλησία σε πλήρη σύμπνοια με την Πολιτεία μετέδιδε τη δική της εκδοχή για το παρελθόν. «Ίσως ο ρομαντικός εραστής των γλυκερών ιστορικών φαντασιώσεων ν' απογοητευθεί όταν μάθει πως το περίφημο κρυφό σχολείο της τουρκοκρατίας είναι απλούστατα ένα ιστορικό ψέμα»( Λίνος Πολίτης)

-Για να γράψει κάποιος ιστορία στηρίζεται στις πηγές, στα κάθε λογής κατάλοιπα του παρελθόντος. Οι πηγές για τη μελέτη της Επανάστασης του '21 είναι αρκετά διαφωτιστικές για την Αγία Λαύρα και το Κρυφό Σχολειό. Έτσι εύκολα διαπιστώνουμε ότι:

Α). Για την Αγία Λαύρα και τον Π.Π. Γερμανό:

1) Κανένα δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο της εποχής δεν αναφέρεται σε οποιοδήποτε παρόμοιο γεγονός.

2) Οι Έλληνες και ξένοι ιστοριογράφοι της Επανάστασης αναφέρουν:

- Φιλήμων: «παχυλόν ψεύδος» (Φιλήμονος, Δοκίμιο Ιστορικό Ελληνικής Επανάστασης, τομ. Γ', κβ).

- Σπ. Τρικούπης: «Ψεύδος» (Σπ. Τρικούπη, Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης, τομ. Α', σ. 229).

-Φίνλεϋ: «δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια» (Φίνλεϋ, Ιστορία Ελληνικής Επανάστασης, τομ. Α', σ. 217).

3 Ο Π.Π. Γερμανός στα Απομνημονεύματά του, ενώ εξιστορεί με λεπτομέρειες τα πάντα, δεν λέει τίποτε για την Αγία Λαύρα.

4 Καμιά αναφορά δεν υπάρχει πουθενά για την Αγία Λαύρα, τουλάχιστον μέχρι το 1835.

Β). Για το Κρυφό Σχολειό :

1) Οι Τούρκοι δεν ενδιαφέρονταν για την εκπαίδευση. Τα σχολεία καθ' όλη τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ήταν φανερά και λειτουργούσαν σε αρκετές πόλεις, χωρίς προβλήματα από τους Τούρκους. Δεν υπήρχε, λοιπόν, λόγος για κρυφά σχολειά.

2) Καμιά ιστορική μαρτυρία της εποχής δεν κάνει λόγο για κρυφά σχολειά ή για απαγόρευση της λειτουργίας σχολείων από τους Τούρκους.

3) Να τι γράφει ο Γιάννης Βλαχογιάννης που αγωνίστηκε με πάθος να θεμελιώσει στην αρχειακή έρευνα την ιστορία: «Δεν είδα καμιάν ιστορική μαρτυρία που να βεβαιώνει την ύπαρξη κρυφού σχολειού».

-Ως τις αρχές του 18ου αιώνα βασίλευε όχι μόνο η κοινωνική αθλιότητα αλλά και σαν αντίλαλός της, η αμάθεια και το πνευματικό σκοτάδι. Ο ελληνικός λαός είχε καταλήξει στο ύστατο σκαλοπάτι της αμάθειας. Ειδικότερα για τις περιοχές με ελληνικούς πληθυσμούς περιγράφεται στην Ελληνικήν Νομαρχίαν (1806) του Ανωνύμου του Έλληνος η κατάσταση μορφωτικής και πνευματικής παρακμής ως εξής:

«Αι επιστήμαι, όπου πρότερον ήνθιζον άρχισαν να μαρανθώσι, τα σχολεία εσφραγίσθησαν, οι διδάσκαλοι εμωράνθησαν και η αλήθεια με την φιλοσοφίαν εξωρίσθησαν, άλλο βιβλίον δεν ευρίσκετο, ει μη τα πονήματα των ιερέων και οι ταλαίπωροι Έλληνες, αγκαλά και φιλελεύθεροι, εστερημένοι όμως από το φως της φιλοσοφίας, έγιναν σχεδόν δούλοι, μεμεθυσμένοι από την αμάθειαν και την δεισιδαιμονίαν.»

-Η ιστορική πραγματικότητα, λοιπόν, είναι άλλη από αυτήν που διαδίδουν τα Μ.Μ.Ε., οι παπάδες και το αστικό σχολείο: την ανάγκη να ιδρυθούν σχολεία μόνο η αστική τάξη ένιωσε κι αυτή γέμισε την τουρκοκρατούμενη Ελλάδα και τις κοινότητες τις ελληνικές του εξωτερικού από κατώτερα και ανώτερα σχολεία . Έγραφε χαρακτηριστικά ο Κοραής λίγο πριν την εθνικοαπελευθερωτική πάλη του ελληνικού λαού το ’21:

«Να εντρέπεται η πόλη που δεν έχει βιβλιοθήκη... να εντρέπεται η πόλη που δεν έχει γυμνάσιο... μην ελπίσεις να βρεις άλλο μέσο για την αναγέννηση της Ελλάδος, από την παιδεία...»

«Ω ταλαίπωρος Ελλάς, δεν ανεστήθης εκ του τάφου, απλώς ήλλαξες τάφον, απ’ τον Τουρκικόν εις τον Χριστιανικόν».
Κάτι ήξερε ο Κοραής, αλλά...... ποιος τον άκουγε....

-Υ.Γ Οι πίνακες με τις δημοσκοπήσεις είναι από την:

Πανελλαδική τηλεφωνική έρευνα, σε δείγμα 605 ατόμων, ηλικίας 18 ετών και άνω, 12-13/03/2007.
Πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό της εφημερίδας Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Δημοσιεύθηκε: 24/03/2007.